من کارهای بلند مدت را دوست دارم. کارهایی که شروع می کنی و برای آن پایانی را متصور نیستی!
بخاطر اینست که همیشه آنهایی را که کسب و کار خویش فرما ایجاد می کنند، تحسین می کنم. چون می توانند برنامه های بلند مدت داشته باشند و آنجه را که هدف می گیرند، محقق نمایند.
با وبلاگ و بلاگ نویسی از بدو آشنایی اولین ایرانیها با این پدیده، آشنا شدم و چندین بار هم دست به راه اندازی وبلاگهایی زدم، اما نگارش مستمر و پی در پی را از 19 فوریه 2008 در مسیر تعالی آغاز کردم و اکنون وارد سال سوم فعالیت آن می شویم.
در سال گذشته 172 مطلب جدید در اینجا درج شده است با احتساب آمار سال اول فعالیت،312 مطلب در وبلاگ جا گرفته است. متوسط آمار بازدید روزانه نیز از 15 بار در روز به 63 بار رسیده است. باز هم باید اشاره کنم این رشد ناشی از لطف بازدیدکنندگان محترم بوده و من تلاشی برای رشد آن نکرده و نخواهم کرد. ضمن اینکه می دانم وبلاگهای زیادی می توان یافت که تعداد بازدید روزانه آنها بالغ بر هزاران بار می باشد.
از کشورهای زیادی دوستان ایرانی اینجا را مطالعه می کنند چین، مالزی، عربستان، آرژانتین، امریکا، لهستان، فرانسه،اتریش و پرتغال نمونه هایی از این دست می باشد.
شاید بتوان گفت پر بیننده ترین موضوع مطروحه در اینجا که بارها از طریق جستجوی خوانندگان مورد انتخاب قرار گرفته است موضوع برنامه ریزی شخصی است. اما موضوعاتی چون برنامه ریزی استراتژیک، جملات ناب، مدیریت منابع انسانی و مطالب مربوط به مالزی نیز خوانندگان خاص خود را دارد.
تلاش بر این بوده که وبلاگ تبدیل به تریبون یا رسانه ای با ملاحظات رسمی نشود و در حد خودش یعنی دفترچه یادداشت نویسنده آن باقی بماند و بهانه ای باشد برای بلند بلند فکر کردن. لذا همواره تلاش شده و می شود که پیوندی با برنامه های کاری روزمره برقرار ننماید تا وسیله ای شود که بخواهد به سازمانی که در آن کار می کنم پیامی را برساند.
از ورود به مجادلات سیاسی و اجتماعی پرهیز می شود چرا که در حوزه علاقمندی و توجه این وبلاگ نمی باشد. هر چند که اقتصاد و مدیریت به شدت از این دو حوزه رنگ و بو می گیرد.
از بیان نقدهای گزنده اجتناب می شود ، چرا که آستانه تحمل نقد شوندگان بسیار پایین است و اصولا همه ما نیاز به این داریم که آستانه تحمل خود را بالا ببریم. شاید گزنده ترین نقد در این پست بود، که ظاهرا برخی از دوستان را به شدت آزار داده است. به هر حال من تقصیری ندارم ، چرا که واقعیت را باید از آمارهای تناژ تولید، تناژ محصول فروش رفته و سود عملیاتی در یک سال مالی پرسید و آنرا با مدیریتهای قبلی و بعدی مقایسه کرد!
بخش کامنتها ممیزی یا فیلتر می شود . تصدیق می فرمایید که اگر این کنترل انجام نشود ممکن است تبعاتی را ببار آورد. دوستان زیادی محبت می کنند و کامنت می گذارند. برخی را می شناسم و برخی نیز ناشناس هستند و یا اینکه با اسم مستعار مطلب درج می نمایند. از همه این عزیزان سپاسگزارم. از میان کامنتها هم تذکزات مفید دریافت کرده ام و هم اخباری دریافت کرده ام که ناشی از گله مندی از یکی از شرکتهایی بوده که سابقا در آن مسولیت داشته ام و مالا تنها متاسف شده ام .
امیدوارم در سال سوم این وبلاگ در کنار تمام دلمشغولیهایم بتواند پر بار تر از گذشته در خور توجه قرار گیرد.
